Libreng Tuition sa Pampublikong Kolehyo: ito ba ang Solusyon sa mga Problema ng Pilipinas?

Mga Estudiante sa mga Bundok ng Bulacan

Bilang asawa ng isang Pilipina interesado ako sa mga balita na galing sa Pilipinas, kahit medyo matagal na hindi ako umuwi sa Pinas.

Kamakailan binasa ko na pinirmahan daw ang isang kasunduan para sa libreng edukasyon ng mga estudyante ngayong paparating na pasukan.

Kabilang sa saklaw ng kasunduan ang 190 na state universities and colleges (SUCs) at local universities and colleges (LUCs) sa bansa.

Galing ako sa isang bansa kung saan libre ang mataas na pinag-aaralan at mayroon akong mataas na pinag-aralan.

Ngunit ang aking pag-aasawa sa isang Pilipina ay nagturo sa akin ng isang napakahalagang aral, ibig sabihin na walang saysay ang pagkakaroon ng maraming pinag-aralan at kaalaman kung kulang ang isang tao (lalo na ang isang tao na may pamilya at mas lalo na kung ang kanyang pamilya ay international katulad ng pamilya ko) sa karunungan.

Ayon sa isang akda ang karunungan ay ang kakayahang gumamit ng kaalaman sa matagumpay at praktikal na paraan.

Gaya ng sinabi ko, ako ay may maraming pinag-aralan at sa buong buhay ko binasa ko napakaraming tomo (pero hindi ako ang isang tomador….ibang uri ng tomo ang tinutukoy ko, hindi ang toma-toma….lol) ngunit ang unang limang taon ng aking pag-aasawa ay naging medyo mahirap para sa akin dahil naintindihan ko na ang pinag-aralan ko sa kolehyo at ang mga tomo na binasa ko ay hindi nagturo sa akin ng maraming napakahalagang mga bagay na kailangan para magtagumpay sa buhay at sa mga pinakaimportanteng aspekto ng buhay katulad ang mga relasyon.

Ang mataas na edukasyon ay hindi nagturo sa akin kung paano maging mahusay sa pakikipagtalastasan:

Sa pag-aasawa at sa pagpapalaki sa mga anak mas kailangan maging matulin sa pakikinig at mabagal sa pagsasalita (Santiago 1:19) kaysa maging mahusay sa pagsasalita.

Medyo marunong akong magsalita (at nakapagsasalita ako sa tatlong mga wika…akalain ninyo) ngunit medyo kulang ako sa kakayahang magbigay pansin kapag ang iba ang nagsasalita, kaya kinailangan kong pasulungin ang aking pakikinig upang tamasahin ang makabuluhang komunikasyon sa loob ng tahanan at, sa bandang huli, (medyo) nagtagumpay ako.

Sa totoo natatandaan ko na ang aking mga propesor kapwa sa high school at sa unibersidad (lalo na ang aking propesora ng pilosopia) ay daldal nang daldal pero kulang nang kulang sila sa kakayahang makinig sa iba o sa pagpapakita ng personal na interes sa iba, kaya ang aking pagsulong sa ilalim ng aspektong ito ay hindi bunga ng mataas na edukasyon kundi resulta ito ng ibang uri ng pinag-aralan (espiritwal na mga impormasyon at mga impormasyon na may kinalaman sa self-improvement).

Ang mataas na edukasyon ay hindi nagturo sa akin ng empatya

Ang empatya ay binibigyang katuturan bilang ang kakayahang ilagay ang sarili sa kalagayan ng iba.

Dahil ako ay lumaki sa Italy at ang asawa ko ay lumaki sa kabilang ibayo ng mundo (ibig sabihin sa Bulacan) marami akong tendensya dati na umabot sa maling mga konklusyon tungkol sa ugali at paggawi ng asawa ko dahil hindi ako gumawa ng pagsisikap na maunawaan nang malalim ang kanyang kultura at mentalidad at ang aking pagsisikap na maunawaan ang wika at ang kultura ng Pilipinas ay medyo mental na lang at hindi emosyonal.

Ngunit nagsumikap ako na matuto kung papaano magkaroon ng emosyonal na tulay at, dahil dito, naging di-hamak na mas matagumpay ang aking relasyon at buhay pampamilya at ito rin ay isang kakayahan na hindi itinuro sa akin sa high school o sa kolehyo.

Hindi itinuro sa akin ng mataas na pinag-aralan kung papaano kontrolin ang akin mga emosyon at kung paano maging maligaya

Ang mataas na pinag-aaralan ay may kinalaman sa i.q. samantala para maging maligaya at magkaroon ng positibong mga emosyon kailangan ang e.q. o ’emosyonal’ na intelligence.

Maraming tao na may pinag-aralan ay negatibo at nagpopokus sila sa kanilang mga butas o sa mga butas ng iba at ganito rin ako dati, lalo na sa aking pakikitungo sa misis ko. Sa ngayon nagsisikap ako na magpokus sa positibong mga aspekto ng aking buhay at sa magandang mga katangian ng aking kabiyak at ito rin ay ang isang katangian na hindi ko nilinang noong panahon na nasa unibersidad ako ni man itinuro sa akin kung papaano linangin.

Syempre naman napakahalaga ng mataas na pinag-aralan subalit ang pagkakaroon ng isang utak na puno ng impormasyon ay walang saysay kung kulang tayo sa mga katangian tulad ng karunungan, kaunawaan, empatya, di-makasariling pag-iibig, ang pagiging handang makinig at marami pa.

At, sa palagay ko, maraming mga problema ng Pilipinas ay hindi malulutas sa pamamagitan ng libreng mataas na pinag-aralan para sa mas maraming tao dahil hindi kayang solusyonan ng mas maraming kaalaman (lalo na ang kaalaman na medyo teknikal at geeky) ang mga suliranin na idinudulot ng bahala-na mentality, victim mentality, ako muna mentality, corruption, pag-aabuso sa alak at iba pang mga aspekto ng Pinoy mentality na humahadlang sa pagsulong ng Pilipinas.

Ideya ko lang na gusto kong i-share….bilang pampatunaw

2 thoughts on “Libreng Tuition sa Pampublikong Kolehyo: ito ba ang Solusyon sa mga Problema ng Pilipinas?

    1. Oo nga. Sa kabila ng aking pinag-aralan talagang nahirapan ako sa loob ng matagal na panahon sa komunikasyon. Pero sumulong ako at marami akong natutuhan sa mga tao na walang pinag-aralan pero mahusay sila bilang asawa at magulang

      Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s