Bahala-na o Bahala ka?

Bilang foreign na asawa ng isang Pilipina ang isang bagay na hindi pa ako masyadong makapaniwala ay ang akala ng maraming Pilipino na pwedeng mabuhay nang wala maraming ikinababahala (ibig kong sabihin maging medyo kampante) at asahan na bahala-na si Batman o bahala-na si Bathala o Panginoon (o baka naman bahala ang mga kamag-anak na nasa mayamang bansa).

Dito kasi ang mga tao ay sobrang abala at gahol na gahol ang buhay samantala sa Pilipinas nakita ko maraming tao na kahit bumabagsak ang mundo kasingpanatag sila ng tubig ng isang lawa sa madaling araw

Panatag at tahimik na tubig ng isang lawa sa madaling araw…ganito rin maraming mga Pilipino kahit bumabagsak ang daigdig

Ok naman para sa akin ang saloobing iyon kung wala tayong inaasahan mula sa iba.

Pero mukhang sa Pilipinas may maraming tao na hindi sobrang nagaalala dahil bahala-na si Bathala, si Batman o ang mga kamag-anak na nasa abroad (lalo na kung may sapat na pera sila para suportahan maraming kamag-anak at ang kanilang mga “kamag-alak“).

Kung tungkol kay Bathala ang alam ko ay na, more or less, ganito ang sinasabi ni Bathala:

Ang isang bagay na sinasabi ni Bathala ay “Huwag ninyong dayain ang sarili ninyo: ….anuman ang inihahasik ng isang tao, iyon din ang aanihin niya”.

Nabubuhay tayo sa isang uniberso kung saan ang isa sa pinakasaligang mga batas ay ang batas ng sanhi at epekto: kung inihahasik natin ang binhi ng mansanas hindi aanihin natin ang buko o ang saging.

Kaya responsable tayo sa mga resulta ng ating mga desisyon at walang magagawa si Bathala o kahit si Batman…o si Spiderman

Sa aking (mapagpakumbabaang) punto de vista ang pagkadama ng personal na responsibilidad (ibig sabihin ang abilidad na tumugon o magrespond sa halip ng pagiging biktima na lang ng mga kalagayan na lagi umaasa kay Bathala…o sa mayamang kapatid o pinsan na nasa abroad) ay isa sa pinakamahalagang katangian para magtagumpay sa lahat ng mga aspekto ng buhay.

Totoo naman na sinasabi ni Bathala “huwag kang umasa sa sarili mong unawa. Isaisip mo siya (si “Bathala”) sa lahat ng tatahakin mong landas, at itutuwid niya ang mga daan mo”.

Totoo naman iyon. Pero, ibig bang sabihin na pwede maging kampante na lang at basta itutuwid ni Bathala lahat ng mga landas natin kahit ano ang ginagawa natin?

Sinasabi naman ni “Bathala” na “ang mga plano ng masipag ay tiyak na magtatagumpay, pero ang lahat ng padalos-dalos ay tiyak na maghihirap”.

Ginagamit ni Bathala ang salitang plano at sinasabi rin na hindi bahala si Bathala sa mga padalus-dalos kundi maghihirap sila at marami kong kilala mga Pilipino dito sa bansa ko na naghihirap dahil sa padalus-dalos na desisyon (tulad halimbawa ang desisyon na sobrang umutang) at kawalang plano at walang bahala sa kanila (kundi may umaasa sa kanila sa Pilipinas).

Ang batas ng sanhi at epekto ay kapit naniniwala man tayo kay Bathala o hindi, dahil batas ng kalikasan iyan.

Syempre hindi layunin ng blog ko upang sermunan ang mga tao, ngunit, dahil ako ang lagi sinesermunan (sinesermunan ako sa trabaho, sa bahay etc.), araw-araw “sermon ang almusal”…bago pumasok (…hindi na sa eskwela dahil adulto na ako), paminsan-minsan gusto ko rin sermunan ang iba….para maging pantay-pantay ang mga bagay-bagay…..